Üsküdar’da Bir Sabah
Erken saatlerde Üsküdar’ın tarihi sokakları bambaşka bir ruh kazanıyor. Vapurdan iner inmez o eski İstanbul kokusu çarpıyor yüzüne. Denizden gelen rüzgar, simit satan amcanın sesi ve bir yerlerden yükselen ezan… Tam bir şehir gezgini sabahı. Ben de her seferinde aynı heyecanı yaşıyorum burada.
Sokaklar dar, kaldırımlar eski taşlarla döşeli. Bazıları yamru yumru. Ayakların alışık değilse tökezleyebilirsin. Ama o his, o doku… İşte tam da bu yüzden Üsküdar sokakları insanı kendine bağlıyor.
Tarihin İçinde Kaybolmak
Mihrimah Sultan Camii’nden aşağı doğru yürümeye başladım. Yol boyunca restore edilmiş ahşap konaklar, eski Rum evleri ve birden karşına çıkan küçük bir çeşme. Her biri ayrı hikaye anlatıyor. Bazıları susmuş, bazıları hala mırıldanıyor.
Çeşmenin yanındaki yaşlı amca “Abi su iç” dedi. İçtim. Buz gibi. Bir anda kendimi 150 yıl öncesinde hissettim. Böyle anlar Üsküdar mahalle yaşamının en güzel yanı. İnsanlarla iç içe, samimi.
Sokak Lezzetleri ve Esnaf
Biraz ileride küçücük bir börekçi. Kapısı açık, içerde tepsiler fırından yeni çıkmış. Yanındaki kahveci ile sürekli atışıyorlar. “Senin kahven acı, bizim börek yumuşak” diye. Bu diyaloglar Üsküdar’ın günlük ritmi. Kesinlikle kaçırmamanı tavsiye ederim.
Arnavut kaldırımlı dar bir sokağa sapıyorum. İki taraf da eski dükkanlarla dolu. Bir tamirci, bir lostra salonu, bir de kuru yemişçi. Kokular birbirine karışıyor. Fıstık, deri, kahve… Tam bir İstanbul kokteyli.
Mahalle Kültürü Hala Yaşıyor
Üsküdar’da mahalle yaşamı hâlâ çok güçlü. Akşamüstü kapı önlerinde oturan teyzeler, top oynayan çocuklar, balkondan seslenen komşular… Bunlar İstanbul’un başka semtlerinde yavaş yavaş kaybolurken burada direniyor.
Bir ara sokakta yaşlı bir kadın bana “Evladım nerelisin?” diye sordu. Anlattım. “Gel bir çay iç” dedi. Reddedemedim. Balkonunda 40 yıllık semaveri vardı. Sohbet ederken Üsküdar’ın eski günlerini anlattı. O kadar samimiydi ki, sanki yıllardır tanıyormuşum gibi hissettim.
Sessiz Köşeler ve Keşfedilmemiş Sokaklar
Herkes genelde sahil boyunu, büyük camileri bilir. Ama asıl güzellik iç sokaklarda gizli. Özellikle Salacak’tan yukarı doğru çıkan o daracık yollar… Her köşede farklı bir sürpriz bekliyor.
Bazen bir kediyle göz göze geliyorsun. Bazen de 300 yıllık bir çeşmeyle. Fotoğraf çekmek için duruyorum. Tam o sırada bir çocuk bisikletiyle yanımdan geçiyor. “Abi çekme, ben utanıyorum” diyor gülerek. İşte bu anlar Üsküdar’ın tarihi sokaklarını unutulmaz kılıyor.
Zamanın Akışını Hissetmek
Burada yürürken gerçekten zamanda yolculuk yapmış gibi oluyorsun. Bir anda 19. yüzyıla, sonra birden 60’lı yıllara savruluyorsun. Çünkü her dönemden iz var. Osmanlı, Cumhuriyet, 80’ler… Hepsi aynı sokakta yan yana.
Özellikle akşamüstü ışığı vurduğunda o eski evlerin ahşapları altın gibi parlıyor. O manzarayı görünce elinde olmadan duruyorsun. Telefonu çıkarıp fotoğraf çekiyorsun. Ama hiçbir fotoğraf o hissi tam veremiyor. Gelip kendin görmen lazım.
Üsküdar’a Gelince Mutlaka Yapman Gerekenler
Eğer sen de Üsküdar sokaklarında kaybolmak istiyorsan birkaç tavsiyem var. Öncelikle erken saatte gel. Kalabalık artmadan sokakların tadını çıkar. İkinci olarak bir defter al yanına. Çünkü göreceğin, duyacağın şeyler not etmeni isteyecek senden.
Üçüncü ve en önemlisi… Acele etme. Bu sokaklar yavaş tempoya alışık. Hızlı yürürsen hiçbir şeyi göremezsin. Otur, izle, dinle. Bir simit al, bir çay söyle. Mahalleyle bütünleş.
Bazen bir sokak müzisyeni çıkar karşına. Bazen de camiden yükselen selavat sesi doldurur ortalığı. Bu sesler, bu kokular, bu insanlar… Hepsi bir arada Üsküdar mahalle yaşamını oluşturuyor.
Son Durağım: Bir Kahve Molası
Günün sonunda yine vapur iskelesine yakın bir kahveye oturuyorum. Karşıda Topkapı Sarayı, sağda Kız Kulesi. Elimde Türk kahvesi, aklımda bugün gezip gördüklerim. Üsküdar insanı yormuyor. Aksine dinlendiriyor.
Eğer sen de İstanbul’un ruhunu hissetmek, eski sokaklarda kaybolmak ve samimi mahalle insanlarıyla tanışmak istiyorsan rotanı Üsküdar’a çevir. Emin ol pişman olmayacaksın. Belki bir dahaki sefere birlikte yürürüz bu sokaklarda. Kim bilir?